เค้าโครงสนามเด็กเล่น: โซน ระยะห่าง และความสูงตกที่ใช้งานได้จริง

พล็อตขนาด 12 x 18 ม. อุปกรณ์สี่ชิ้น และแผนผังที่ดูสวยงามบนหน้าจอ ในวันเสาร์ที่วุ่นวายวันแรก เกิดปัญหาสองประการพร้อมกัน ได้แก่ เด็กๆ ที่ออกจากสไลเดอร์จะวิ่งตรงผ่านโซนชิงช้า และผู้ดูแลที่มีรถเข็นก็ไม่มีเส้นทางที่จะหลีกเลี่ยงเช่นกัน ไม่มีอะไรผิดปกติกับอุปกรณ์ การจัดวางไม่เคยผ่านการทดสอบกับการเคลื่อนไหวจริงของเด็กๆ

คำตอบสั้นๆ ก็คือ เค้าโครงสนามเด็กเล่นจะพิจารณาจากการแบ่งกลุ่มอายุ โซนการใช้งาน และจำนวนการจำหน่าย ตามลำดับ การเลือกอุปกรณ์มาเป็นลำดับสุดท้าย ไซต์ที่ได้รับสิทธิ์ทั้งสามนี้มักจะรู้สึกว่ามีขนาดใหญ่กว่าที่วัดได้ ค่าใช้จ่ายในการติดตั้งน้อยกว่า และผ่านการตรวจสอบโดยมีการเปลี่ยนแปลงล่าช้าน้อยกว่า

การกำหนดอายุเป็นการตัดสินใจมากกว่าการเลือกใช้อุปกรณ์

เด็กระหว่างสองถึงห้าขวบและเด็กอายุระหว่างห้าถึงสิบสองปีใช้พื้นฐานเดียวกันในรูปแบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เด็กอายุ 2 ขวบปีนอย่างช้าๆ ตกจากที่สูง และหยุดโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า เด็กอายุสิบขวบวิ่งเป็นเส้นตรงและเหวี่ยงด้วยความเร็วเต็มพิกัด วางพวกมันไว้ในพื้นที่เปิดโล่งแห่งเดียว และกลุ่มน้องจะใช้เวลาช่วงบ่ายปกป้องพื้นที่แทนที่จะเล่นในพื้นที่นั้น

การแยกไม่จำเป็นต้องมีกำแพง แถบที่ปลูก ขอบไม้เตี้ยๆ หรือพื้นผิวที่เปลี่ยนไป มักจะเพียงพอที่จะส่งสัญญาณถึงขอบเขต ตราบใดที่ทั้งสองพื้นที่อยู่ห่างจากที่นั่งในระยะสายตาเดียวกัน จัดพื้นที่สำหรับเด็กเล็กให้ใกล้กับทางเข้าและผู้ดูแลมากที่สุด เพราะนั่นคือจุดที่การดูแลเอาใจใส่มากที่สุด

โซนการทำงานสามโซน ไม่ใช่สนามเปิดเพียงแห่งเดียว

เลย์เอาต์ส่วนใหญ่ที่ใช้งานได้ดีในชีวิตประจำวันแบ่งออกเป็นสามโซน:

• โซนที่ใช้งานอยู่ ชิงช้า นักปีนเขา สไลเดอร์ และเครื่องเล่นอื่นๆ ที่มีความสูงตามที่กำหนด
• โซนโซเชียล แผงแสดงบทบาทสมมติ ทราย ที่นั่ง ร่มเงาจุดรวมตัว
• โซนการไหลเวียน ทางเข้า ทางเดิน และทางภาคพื้นดินที่ผู้คนเดินข้ามเพื่อไปถึงอุปกรณ์

กฎสำคัญคือการหมุนเวียนต้องไม่ผ่านโซนการใช้งาน เส้นทางที่ตัดมุมของช่องชิงช้าดูไม่เป็นอันตรายกับภาพวาด แต่จะทำให้ผู้ใหญ่ที่เดินอยู่ในบริเวณที่ที่นั่งสามารถเคลื่อนที่ได้ ให้ใช้เส้นทางรอบๆ โซนที่ใช้งานอยู่แทน แม้ว่าทางอ้อมจะมีค่าใช้จ่ายไม่กี่เมตรก็ตาม

พื้นที่สวิง: จุดที่ข้อผิดพลาดในการจัดวางส่วนใหญ่เริ่มต้นขึ้น

ชิงช้าต้องการพื้นที่มากกว่าสิ่งของทั่วไปอื่นๆ และพื้นที่นี้ไม่ใช่จุดที่คนส่วนใหญ่คาดหวัง สำหรับการแกว่งไปมา โซนการใช้งานด้านหน้าและด้านหลังเบาะโดยทั่วไปจะคำนวณเป็นสองเท่าของความสูงของจุดหมุนเหนือพื้นดิน โดยวัดทั้งไปข้างหน้าและข้างหลัง บนโครงสูง 2.4 ม. ซึ่งในแต่ละทิศทางใกล้ 5 ม. ก่อนที่จะเริ่มโครงสร้างอื่น

โดยปกติที่นั่งจะเว้นระยะห่างกันอย่างน้อย 600 มม. โดยมีพื้นที่ว่างที่ปลายแต่ละด้านของโครง เพื่อไม่ให้ที่นั่งชนเสาตั้งตรงหรือเสาใกล้เคียง หากเฟรมสองเฟรมใช้พื้นที่เดียวกัน ให้แยกโซนการใช้งานออกจากกันแทนที่จะเชื่อมต่อกัน

โครงที่แข็งแรงและค้ำยันอย่างเหมาะสมทำให้การจัดวางส่วนที่เหลือง่ายขึ้น เนื่องจากผลิตภัณฑ์กำหนดความสูงของเดือยและระยะห่างที่นั่งไว้ แทนที่จะปรับที่ไซต์งาน

โครงสวิงคู่กันสนิมสำหรับงานหนัก เฟรม A ที่แข็งแกร่งพร้อมฐานป้องกันการล้มและการเคลือบทนต่อสภาพอากาศ ความสูงเดือยคงที่และระยะห่างที่นั่งเพื่อการตั้งค่าสวิงคู่ที่มั่นคง ดูผลิตภัณฑ์ →

ในกรณีที่ไม่มีต้นไม้หรือคานที่เหมาะสม โครงแบบตั้งได้เองจะช่วยขจัดความอยากแขวนที่นั่งจากกิ่งก้านที่จะเติบโต เคลื่อนย้าย หรือพังได้

เส้นทางปีนเขาและการเล่นร่างกายส่วนบน

อุปกรณ์ปีนเขาจะตัดสินจากจุดสูงสุดที่เด็กสามารถเข้าถึงได้ ไม่ใช่จากความสูงของแท่น ตาข่ายเชือกที่ดูอยู่ตรงกลางต่ำสามารถทำให้เด็กอยู่สูงกว่าขอบด้านนอกได้มาก และตำแหน่งนั้นจะกำหนดความสูงของการตกของโครงสร้างทั้งหมด

ตามหลักการแล้ว โซนการใช้งานมักจะขยายออกไปอย่างน้อย 1.5 ม. จากขอบด้านนอกของอุปกรณ์ และกว้างขึ้นประมาณ 2 ม. บนเส้นทางที่สูงขึ้น เพื่อให้เด็ก ๆ ที่วิ่งอยู่อยู่ห่างจากพื้นที่ลงจอด ในกรณีที่นักปีนเขาหลายคนนั่งอยู่ด้วยกัน ให้จัดเส้นทางไว้เพื่อไม่ให้เด็กลงฐานของอีกเส้นทางหนึ่ง

ตาข่ายปีนป่ายทอมือสำหรับโครงไม้ ตาข่ายปีนป่ายที่ทำจากโพลีเอทิลีนทอมือพร้อมตัวล็อคแบบปรับได้และเชือกขนาด 10 มม. ช่วยให้ฝึกปีนเขาได้อย่างต่อเนื่องในพื้นที่กลางแจ้งที่ไม่ปกติ ดูผลิตภัณฑ์ →

ผลิตภัณฑ์เชือกและตาข่ายเหมาะกับแปลงที่ไม่ปกติเนื่องจากมีขอบเขตที่แน่นเกินไปสำหรับโครงสร้างเหล็กที่แข็งแรง หากต้องการดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ทำให้ระบบเหล่านี้อยู่รอดกลางแจ้งได้ โปรดดูคู่มือนี้ที่ ระบบปีนเขาที่ปลอดภัยและทนทาน .

การวางตำแหน่งสไลด์และการวิ่งหนี

สไลด์คือรายการเดียวที่เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องหลังจากที่เด็กออกไปแล้ว การเบี่ยงเบนหนีศูนย์ที่ด้านหน้าทางออกมักจะถูกกำหนดไว้ที่ประมาณสองเท่าของความสูงของแท่นเหนือทางออก โดยมีระยะห่างอย่างน้อยประมาณ 2 เมตร และพื้นดินนั้นจะต้องอยู่ห่างจากบริเวณชิงช้า เส้นทางหมุนเวียน และโครงสร้างอื่นๆ

การวางแนวจะตัดสินใจว่าสไลด์ใช้งานได้หรือไม่ ชี้ทางออกไปที่กึ่งกลางของโซนแอคทีฟเพื่อให้เด็กๆ ชะลอความเร็วภายในโซนแทนที่จะไปถึงเส้นทาง ห้ามวางทางออกโดยหันหน้าไปทางทางเข้า ประตู หรือม้านั่ง และหลีกเลี่ยงการชี้ทางออกไปที่กำแพงหรือรั้วซึ่งเด็กไม่มีที่จะชะลอความเร็ว

สไลด์พลาสติกสำหรับเด็กหลายขนาดสำหรับสนามเด็กเล่น สไลด์ PE ความหนาแน่นสูงความยาว 4 ระดับพร้อมขั้นกันลื่น ส่วนโค้งเรียบ และต้านทานรังสียูวี เหมาะสำหรับการจัดวางโซนแอคทีฟที่ปลอดภัย ดูผลิตภัณฑ์ →

ความลึกของพื้นผิวเป็นไปตามความสูงของฤดูใบไม้ร่วง ไม่ใช่เส้นงบประมาณ

พื้นผิวมักจะเป็นเส้นเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในงบประมาณของสนามเด็กเล่น และส่วนใหญ่มักถูกตัดออกโดยไม่มีการตรวจสอบเค้าโครง ความลึกของการเติมแบบหลวมนั้นถูกกำหนดโดยความสูงในการตกวิกฤตของอุปกรณ์ที่อยู่ด้านบน ดังนั้นแผนการปูพื้นผิวจึงเป็นไปตามแผนอุปกรณ์ ไม่ใช่หลังจากนั้น

รายละเอียดสองประการตัดสินว่าความลึกนั้นจะอยู่รอดในปีแรกได้อย่างไร การเติมแบบหลวมจะย้ายออกจากจุดที่พลุกพล่านที่สุด ดังนั้นทางเลื่อนและพื้นใต้ที่นั่งแบบสวิงจึงมักต้องใช้แผ่นรองกันลื่นหรือการเติมปกติ อุปกรณ์ยึดขอบควรนั่งนอกโซนการใช้งานหากเป็นไปได้ เพื่อให้เด็กที่อยู่ใกล้ขอบยังคงตกลงบนพื้นแทนที่จะอยู่บนขอบไม้

ความกว้างและเส้นเล็งของการไหลเวียน

ความกว้างของเส้นทางมักไม่ได้วางแผนไว้ เส้นทางที่ชัดเจนเส้นเดียวยาว 1.2 ม. ใช้ได้สำหรับหนึ่งคนในแต่ละครั้ง แต่เด็ก ๆ ไม่ค่อยเดินเป็นแถวเดียว ในกรณีที่เส้นทางวิ่งระหว่างสองสิ่งของที่ใช้งานอยู่ ให้วางแผนไว้ 1.6 ม. ถึง 1.8 ม. และรักษาระยะห่างอย่างน้อย 2 ม. ระหว่างขอบเส้นทางและช่องสวิงหรือระยะเลื่อนใด ๆ

Sightlines เป็นคุณลักษณะด้านความปลอดภัยที่ถูกที่สุดในทุกไซต์ ผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ที่ม้านั่งหลักควรมองเห็นทุกโซนโดยไม่ต้องยืนขึ้น รวมถึงมุมไกลของพื้นที่สำหรับเด็กเล็กและจุดลงจอดที่ด้านล่างของแต่ละสไลด์ เก็บที่เก็บของ ต้นไม้ และป้ายบอกทางไว้ให้ห่างจากมุมที่อาจก่อให้เกิดจุดบอด และตรวจดูให้แน่ใจว่ามองเห็นประตูได้จากที่นั่ง

ฮาร์ดแวร์และการยึดจะตัดสินใจว่าอายุของเลย์เอาต์เป็นอย่างไร

การเขียนแบบโครงร่างมักจะหยุดอยู่ที่ขนาดอุปกรณ์ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมไซต์ดีๆ จำนวนมากจึงเกิดปัญหาในปีที่สอง ชิ้นส่วนที่เชื่อมต่ออุปกรณ์กับพื้นและเชื่อมต่อซึ่งกันและกันจะตัดสินใจว่าระยะห่างจะเป็นไปตามที่แผนวางไว้หรือไม่

• ห่วงหมุนจะตัดเกลียวโซ่บนชิงช้า ซึ่งทำให้ที่นั่งห้อยลงมาจริงและป้องกันไม่ให้ลอยไปหาเพื่อนบ้าน
• พุกกราวด์และสลักเกลียวขยายช่วยให้โครงดิ่ง เฟรมที่เลื่อนจะเปลี่ยนโซนการใช้งานที่มีประสิทธิภาพ
• สายรัดกันสะเทือนและคลิปเชื่อมต่อแบบรวดเร็วช่วยให้สามารถปรับความสูงของเบาะนั่งได้โดยไม่ต้องถอดโครงออก
• ขายึดมุมและแผ่นยึดช่วยให้สามารถค้ำยันเฟรมได้อย่างเหมาะสม แทนที่จะต้องอาศัยความแข็งแรงของเสาเพียงอย่างเดียว

การเลือกใช้วัสดุมีความสำคัญในสภาพอากาศชื้นและชายฝั่ง ฮาร์ดแวร์ชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนและสเตนเลสมีราคาสูงกว่าเมื่อซื้อและอายุการใช้งานของไซต์ก็ถูกกว่า เนื่องจากเค้าโครงจะมีเสถียรภาพพอๆ กับอุปกรณ์ยึดที่ยึดไว้กับที่เท่านั้น

ข้อผิดพลาดทั่วไปเกี่ยวกับเลย์เอาต์ที่ต้องตรวจสอบก่อนสั่งซื้อ

1. วัดจากขอบอุปกรณ์แทนขอบพื้นที่ใช้งาน ซึ่งกินพื้นที่เปิดโล่ง 2 เมตรอย่างเงียบๆ
2. วางม้านั่ง ถังขยะ หรือกระถางต้นไม้ไว้ในบริเวณที่ใช้ชิงช้าเพราะจำเป็นต้องมีบ้าน
3. ปล่อยให้สไลด์เคลื่อนตัวข้ามเส้นทาง เพื่อให้เด็กและผู้เดินใช้พื้นที่ร่วมกัน
4. วางทางเข้าเพียงทางเดียวที่ปลายสุดของไซต์จากบริเวณเด็กวัยหัดเดิน
5. ถือว่าความสูงของแพลตฟอร์มเท่ากับความสูงของการตกบนอุปกรณ์ปีนเขา
6. การสรุปแผนการพื้นผิวก่อนที่จะกำหนดตำแหน่งอุปกรณ์

การตรวจสอบเค้าโครงมีค่าใช้จ่ายในช่วงบ่ายและม้วนเทปทำเครื่องหมาย กำหนดโซนการใช้งานบนพื้นให้เต็มขนาด เดินตามเส้นทางหมุนเวียน และตรวจสอบว่าผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่สามารถมองเห็นทุกจุดลงจอด การเปลี่ยนแปลงในขั้นตอนนั้นไม่มีค่าใช้จ่าย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหลังจากการเทฐานรากแล้ว

หากคุณกำลังระบุชิงช้า อุปกรณ์ปีนเขา หรือฮาร์ดแวร์สำหรับการติดตั้งสำหรับไซต์ใหม่หรือการปรับปรุงใหม่ เราสามารถทำงานได้จากแผนผังหรือรายการอุปกรณ์ของคุณ และยืนยันขนาดที่สำคัญ ส่งภาพวาดของคุณผ่านทางเรา หน้าการติดต่อ แล้วเราจะกลับมาพร้อมกับอะไหล่ที่พอดี